Bu Yıl DİYARBAKIR
2009 yılının sonlarına doğru üniversite eğitimi için geldiğim yer , 2016'ya girdiğimiz bu günlerde ben hala burdayım. Aslen Ankaralı, İstanbul da doğup büyeyen ben neden hala burdayım. Evet bu durumu çoğu kişi şaşırıyor aslında bazen bende şasırıyorum :) İİBF mağdurlarındanım desem cok doğru bir tanımlama olacaktır. Ve anlaşılacağı üzere Kpss çalışıyorum.
Aslında başlıkta da belirtiğim gibi anlatmak istediğim benim gözümden buralar nasıl ? Hiçbir zaman zorlanmadan yaşadığım ( tabii bunun en büyük sağlayıcısının ailem olduğunu unutmamak gerek beni insanların düşünceleri ve yasayış tarzı ile yargılamam gerektiğini onlar öğretti burdan da binlerce kez teşekkür ediyorum. ) bu şehir bu yıl Üzgün bu yıl Kırgın gördüğüm kadarıyla bu yıl çok Kaygılı belki de çok daha fazlası ...
Ailemi arkadaşlarımı gezdirdiğim Sur'a girilmiyor ve ne durumda bilmiyorum. Bende burda olmama rrağmen herkes gibi haber kanallari aracılıyla bilgileniyorum. Fakat sesleri duyuyorum evim merkeze uzak fakat gittiğim dersane bölgeye çok yakın ve sizlere yaşadığımız bir olayı anlatarak açıklamaya çalışacağım tabii kelimeler ne kadar yansıtır bilemesemde Rahmetli Diyarbakır baro başkanının ve polis memurlarımızın öldürüldüğü gün sanki o silah sesleri dersanenin tam yanındaydı o kadar derin ve yankılıydı ki sınıf bi anda panik oldu hepimiz telefonlara sarıldık ne olduğunu anlamak birbirimizi bilgilendirmek için ,şehir dışından ders saati icin gelen ve buraları bilmeyen hocamızın rengi attı ve sakin kalıp ders anlatma devam etti inanın o gün kapının önünde biri balon patlatsaydı ne olurduk hiç bilmiyorum. Yani buralar zor bu yıl yaşlarımız neredeyse 25 ve üstü olan bizler bu durumları yaşıyorsak çocuklar nasıldır hiç bilmiyorum. Tabii sadece bunlar değil kepenkler daha sık kapanır oldu ve olaylar daha önce olmadığı yerlere sıçradı. Daha çok şey var belirtmek isteğim belki başka bir yazıda ...
